همه نوشته ها

پیرسینگ بدن کی مد شد؟ رازهای پنهان رسم و رسوم باستانی!

پیرسینگ در هند باستان

فهرست مطالب

اگر به ظاهر امروز نگاه کنیم، شاید فکر کنیم پیرسینگ یک ترند نسبتاً جدید است؛ انگار چند سالی است که مردم یاد گرفته‌اند گوش، بینی یا بخش‌های مختلف بدنشان را سوراخ کنند و زیورآلات بگذارند. اما واقعیت چیز دیگری است.

پیرسینگ اصلاً پدیده تازه‌ای نیست. شواهد تاریخی نشان می‌دهد که انسان‌ها هزاران سال پیش هم بدن خود را سوراخ می‌کردند و از زیورآلات مختلف استفاده می‌کردند. از تمدن‌های باستانی گرفته تا قبایل مختلف در نقاط گوناگون جهان، پیرسینگ بخشی از فرهنگ و هویت افراد بوده است.

جالب‌تر اینجاست که معنای پیرسینگ در هر فرهنگ متفاوت بوده. در بعضی قبایل نشانه بلوغ و ورود به بزرگسالی محسوب می‌شد، در برخی نشانه جایگاه اجتماعی یا شجاعت بود، و در جاهایی هم بیشتر جنبه زیبایی و تزئینی داشت. حتی محل پیرسینگ روی بدن هم می‌توانست پیام متفاوتی داشته باشد؛ مثلاً سوراخ کردن گوش، بینی یا لب در فرهنگ‌های مختلف هر کدام معنای خاص خودشان را داشتند.

پیرسینگ ناف شبدر

معنی پیرسینگ در هزاران سال پیش

برخلاف تصور امروزی، پیرسینگ فقط مخصوص نسل جدید یا دنیای مد نیست. شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که انسان‌ها بیش از ۵ هزار سال پیش هم بدن خود را سوراخ می‌کردند.

در مصر باستان، گوشواره نشانه جایگاه اجتماعی بود و حتی گفته می‌شود برخی طبقات خاص اجازه استفاده از آن را داشتند. در تمدن‌های بین‌النهرین نیز استفاده از زیورآلات فلزی در گوش رایج بوده است.

در هند، سوراخ کردن بینی قدمتی چندصد ساله دارد و علاوه بر زیبایی، در برخی مناطق با باورهای سنتی و فرهنگی پیوند خورده است.

۱) قبایل «آپاتانی» – هند

یکی از باحال‌ترین داستان‌ها درباره زن‌های قبیله آپاتانیه.

می‌گن زن‌های این قبیله آن‌قدر زیبا بودن که قبایل اطراف مدام می‌خواستن بدزدنشون!

برای اینکه از زیبایی زن‌ها کم کنند، گوش‌ها و بینی‌شون رو با پیرسینگ‌های خیلی بزرگ سوراخ می‌کردن تا توجه دزدها رو کم کنه.

البته واقعیت اینه که این رسم بیشتر نشانه سن و بلوغ بود، اما سال‌ها این شایعه توی هند می‌چرخید که این کارو برای «محافظت از زن‌ها» می‌کنن.

نکته جذاب:

پیرسینگ‌های آپاتانی اصلاً ظریف نبود. گنده، چوبی و مشکی!

پیرسینگ در هند باستان

۲) قوم «مایا» – مکزیک

مایاها پیرسینگ رو برای زیبایی نمی‌زدن.

نه گوش، نه بینی.

اونا خیلی… فلسفی‌تر بودن!

مایاها معتقد بودن که هر سوراخ روی بدن، یک دروازه انرژیه.

برای همین:

لب رو سوراخ می‌کردن تا «کلامشان مقدس شود»
بینی را سوراخ می‌کردن تا «نَفَس خدا» وارد بدن شود
گوش را سوراخ می‌کردن تا «پیام ارواح» را بهتر بشنوند (شایعه مشهور در بین مردم آمریکای مرکزی)
علاوه بر این‌ها، بعضی مردان مایا لب پایین‌شان را سوراخ می‌کردند و یک سنگ فیروزه می‌گذاشتند که نماد «جنگجو بودن» بود.

پیرسینگ در مکزیک باستان

۳) قبیله ماسایی – آفریقا

ماسایی‌ها معروف‌ترین گوش‌کششی‌های دنیا هستند.

ولی داستان بامزه‌شون چیه؟

جوان‌ها برای اینکه جذاب‌تر به‌نظر برسند، گوششون رو تا حد ممکن بزرگ می‌کردن.

و شایعه‌ای وجود داشت که:

هر چه گوش بزرگ‌تر → شجاعت بیشتر → دخترهای قبیله علاقه‌مندتر!

برای کشیدن گوش‌ها از:

چوب
سنگ
تیغه‌های گیاهی
حتی خارهای درخت آکاسیا
استفاده می‌کردند.

بامزه‌تر اینکه:

پیرمردهای ماسایی وقتی بزرگ‌تر می‌شدن، پیرسینگ‌هاشون رو کوچیک می‌کردن تا محترم‌تر دیده بشن.

برعکس امروز که هرچی سن می‌ره بالا، گوشواره‌ها بزرگ‌تر می‌شن!

۴) «دریاسالارهای اروپایی» – یکی از عجیب‌ترین شایعات

یک افسانه خیلی معروف هست که ملوان‌ها گوششون رو سوراخ می‌کردن چون:

اگر غرق بشن، گوشواره طلا هزینه کفن و دفنشون رو تأمین کنه!

آیا واقعی بود؟ نصف‌نصف.

بعضی ملوان‌ها واقعاً گوشواره طلایی به همین نیت داشتن
ولی بیشترش باور خرافی بود
و البته فکر می‌کردن گوشواره باعث بهبود بینایی می‌شه!

پیرسینگ در آفریقا

۵) مصر باستان – پیرسینگ ناف فقط مخصوص شاهزادگان

در مصر باستان یه قانون عجیب وجود داشت:

پیرسینگ ناف فقط حق خانواده سلطنتی بود.

اگه کسی از طبقه پایین نافش رو سوراخ می‌کرد، مجازاتش ممکن بود سنگین باشه.

چرا؟

چون ناف را «مرکز تولد دوباره» می‌دانستند و حق شاه بود.

حتی روی مومیایی‌ها هم گوش‌های سوراخ‌شده دیده می‌شه.

ولی ناف؟

فقط خاندان سلطنتی.

پیرسینگ در مصر باستان

۶) آفریقای شرقی – پیرسینگ لب به عنوان «ضد چشم‌زخم»

در بعضی قبایل شرق آفریقا، زن‌ها لب پایین‌شونو سوراخ می‌کردن و یک دیسک بزرگ می‌ذاشتن.

باور رایج این بود که:

هرچه دیسک بزرگ‌تر → زن کمتر دچار چشم‌زخم می‌شود.

در حقیقت، این کار بیشتر به «زیبایی و رسم بلوغ» مربوط بود، اما شایعه چشم‌زخم هنوز هم در بین مردم زنده است.

۷) یونان باستان – گوشواره مخصوص مردهای ثروتمند

در یونان قدیم، گوشواره زنانه نبود!

در واقع:

نخستین گوشواره‌ها مخصوص مردان پولدار و تاجرها بود.

آنها گوشواره را نشانه ثروت و قدرت می‌دانستند، نه زیبایی.

(این هم از چیزهایی است که کمتر کسی می‌داند.)

پیرسینگ

پیرسینگ امروز چه معنایی دارد؟

گذشته از همه این افسانه‌ها و نشانه‌های قبیله‌ای، پیرسینگ امروز یک داستان متفاوت دارد. دیگر قرار نیست با یک حلقه چوبی یا استخوانی، قدرت‌نمایی کنیم یا از چشم‌زخم در امان بمانیم. امروز، پیرسینگ امضای استایل ماست. اما یک تفاوت بزرگ وجود دارد: در گذشته، افراد پوستشان را با هر چیزی سوراخ می‌کردند، اما حالا ما روی سلامت و اصالتِ پیرسینگ حساس شده‌ایم. دیگر موضوع فقط “پیرسینگ زدن” نیست؛ موضوع این است که چی به بدنت می‌اندازی؟

عبرت گرفتن از تاریخ!!!

اوکی. تا اینجا دیدیم که پیرسینگ در طول تاریخ، بیشتر از اینکه یک «انتخاب ساده» باشه، یک «بیانیه» بوده؛ یا می‌خواسته ترس ایجاد کنه، یا شجاعت رو فریاد بزنه، یا حتی از نگاهِ بدِ دیگران (چشم‌زخم) محافظت کنه. اما بیایید صادق باشیم؛ دنیای امروز با دنیای قبیله «مایا» یا جنگجوهای آفریقایی فرق داره.

ما امروز برای ترساندن رقبا یا نشان دادنِ ورود به دوران بزرگسالی، پیرسینگ نمی‌زنیم. پیرسینگ برای نسل ما، یک «امضای شخصی» است. راهی برای اینکه بگوییم کی هستیم، چه سلیقه‌ای داریم و چطور استایل‌مان را از دیگران متمایز می‌کنیم.

اگر به داستان‌های عجیب پیرسینگ در گذشته نگاه کنیم، یک نکته جالب به چشم می‌خورد: خیلی از این رسم‌ها بیشتر بر پایه سنت، باورهای قبیله‌ای یا حتی خرافات شکل گرفته بودند، نه بر اساس سلامت بدن.

قبایل مختلف برای سوراخ کردن بدن از هر چیزی استفاده می‌کردند؛ از استخوان حیوانات و تکه‌های چوب گرفته تا فلزات ناشناخته. ابزارها اغلب استریل نبودند و کسی هم به واکنش پوست یا عفونت فکر نمی‌کرد. در بسیاری از موارد، التهاب، عفونت و حتی آسیب‌های دائمی بخشی از همان «رسم قبیله‌ای» محسوب می‌شد.

در بعضی فرهنگ‌ها، اگر پیرسینگ باعث تورم شدید یا درد می‌شد، آن را نشانه قدرت یا مقاومت فرد می‌دانستند. یعنی چیزی که امروز برای ما یک مشکل جدی محسوب می‌شود، آن زمان بخشی از مراسم یا آزمون تحمل درد به حساب می‌آمد.

اما امروز ما از آن دوره‌ها فاصله گرفته‌ایم. تجربه قرن‌ها استفاده از زیورآلات بدن به ما یاد داده که جنس فلز، کیفیت ساخت و رعایت اصول بهداشتی چقدر اهمیت دارد. پیرسینگ هنوز هم می‌تواند یک انتخاب زیبا و بخشی از استایل شخصی باشد، اما دیگر لازم نیست مثل گذشته با سلامت بدنمان قمار کنیم.

در واقع اگر قرار باشد از تاریخ پیرسینگ یک درس بگیریم، شاید مهم‌ترینش این باشد:

زیبایی زمانی ارزشمند است که به سلامت ما آسیب نزند.

این همان جایی است که باید از «تاریخ‌خوانی» دست بکشیم و به «انتخاب درست» فکر کنیم. اگر پیرسینگ امروزِ شما، بخشی از استایل و هویت شماست، چرا باید ریسک کنید و چیزی را انتخاب کنید که بعد از چند روز شما را پشیمان می‌کند؟

پیرسینگ ناف نقره اسپرت

انواع پیرسینگ نقره را در یک نگاه ببینید

جنس مهم‌تر از طرح است

در گذشته برای ساخت پیرسینگ از هر چیزی استفاده می‌شد؛ استخوان، چوب، سنگ یا فلزات ناشناخته. انتخاب‌ها بیشتر نمادین بودند تا علمی. اما بدن انسان امروز دیگر مثل یک جنگجوی قبیله‌ای با هر متریالی کنار نمی‌آید. پوست ما به بسیاری از آلیاژهای بی‌کیفیت واکنش نشان می‌دهد؛ از قرمزی و خارش گرفته تا التهاب و عفونت.

به همین دلیل در دنیای مدرن، جنس فلز از طرح آن مهم‌تر است.

یکی از متریال‌هایی که سال‌هاست در زیورآلات بدن امتحان خود را پس داده، نقره ۹۲۵ (استرلینگ سیلور) است. این آلیاژ به دلیل خلوص بالا، نسبت به بسیاری از بدلیجات رایج بازار سازگاری بیشتری با پوست دارد و احتمال واکنش‌های پوستی را کمتر می‌کند. علاوه بر این، نقره کیفیتی دارد که هم درخشش و زیبایی خود را حفظ می‌کند و هم با نگهداری درست می‌تواند سال‌ها برای شما کار کند.

اگر قصد دارید پیرسینگ را به بخشی از استایل روزمره خود تبدیل کنید، انتخاب متریال بسیار مهم است؛ پایه اصلی یک تجربه خوب و بدون دردسر همین متریال پیرسینگ است. به همین دلیل در پیرسینگ‌های نقره فروشگاه یادگار تمرکز روی استفاده از نقره ۹۲۵ و کیفیت بالاست تا زیبایی و سلامت در کنار هم قرار بگیرند.

پیرسینگ ناف دخترونه جذاب

داستان تو چیست؟

اگر قبایل باستان از پیرسینگ برای نشان دادن جایگاه قبیله‌ای، شجاعت یا باورهایشان استفاده می‌کردند، امروز داستان کمی فرق کرده است. دیگر قرار نیست با یک تکه استخوان یا فلز ناشناخته به دیگران ثابت کنیم که چه کسی هستیم.

امروز پیرسینگ بیشتر شبیه یک امضا در استایل شخصی است؛ چیزی کوچک، اما تاثیرگذار. یک حلقه ساده، یک پیرسینگ مینیمال یا یک طرح ظریف می‌تواند بدون هیچ توضیحی بخشی از سلیقه و شخصیت تو را نشان دهد.

شاید برای بعضی‌ها فقط یک اکسسوری کوچک باشد، اما برای خیلی‌ها پیرسینگ تبدیل می‌شود به امضای استایل؛ همان جزئیاتی که ظاهر ساده را خاص می‌کند.

اگر قرار است پیرسینگ بخشی از داستان استایل تو باشد، بهتر است با انتخابی شروع شود که هم زیبا باشد و هم با بدن سازگار.

می‌توانی کالکشن پیرسینگ‌های نقره فروشگاه یادگار را ببینی و مدلی را پیدا کنی که بیشتر از همه به داستان استایل تو نزدیک است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *